Nog een kleine twee maanden te gaan en dan krijgt de vastgoedsector waar het al zo lang op wacht: een definitief plan van aanpak van de - structurele - leegstand in de kantorenmarkt. Ontwikkelaars, beleggers en (rijks)overheden gaan hiervoor de handen ineenslaan. Weet u dat nog?

Dat was immers toegezegd op de met veel klaroengeschal aangekondigde Kantorentop eind mei in Rijswijk. Toch begin ik me toch wat ongemakkelijk te voelen. De twijfel groeit bij mij of ontwikkelaars en overheden elkaar wel kunnen bijstaan in de aanpak van de leegstand.

Zo zouden overheden moeten stoppen met de uitgifte van (gemeente)grond en dienen zij ontwikkelaars met enige aandrang te duwen richting het herontwikkelen van bestaande locaties. Ontwikkelaars zouden vierkant achter dit toekomstig beleid staan, zo viel op de Kantorentop te beluisteren. De vraag is: geldt dit ook voor de planvoorraad en overige grondposities van de ontwikkelaars zelf? Worden die ook meegeteld? In het IVBN-rapport 'Doorgaan of duurzaam?' die hierover gaat lees ik daar niets over.

Met andere woorden: moeten ontwikkelaars met ruime planvoorraden gedwongen worden om bestaande leegstaande locaties te herontwikkelen?